مواجهه و مکاشفه

نگاهت را چند سانت پایین تر بیاور- گزارش اول...

خیابان ولیعصر پارک وی تا پارک ساعی (شمال به جنوب)- پنجشنبه 08/01/1392

خودم پایین نیستم، نگاهم ولی چرا!!

همونطور که همه اذعان دارن خیابون ولیعصر یکی از بهترین خیابونهای شهرمونه و به پیاده روهاش بیشتر از جاهای دیگه رسیدگی شده، از حق نگذریم که پیاده روهاش سنگفرش زیبا و همواری داره (حتی برای ویلچیر).

 

 

قصد اولیه ی ما بر این بود که این مسیر رو با ویلچیر بیایم پایین ولی به دلایلی که شرحش در ادامه میاد این کار هنوز میسر نشده:

-          دقیقاً نمی دونم ویلچیر چنده، ولی پاسخ به خواست ما مبنی بر قرض گرفتن یک روزه ی یک عدد ویلچیر این بود: اگه زدی ویلچیر رو درب و داغون کردی چی؟! این پاسخ حاکی از این حقیقت تلخ بود که حقوق یک کارمند رسمی دولت – بله خودم- جوابگوی تهیه‌ی یک ویلچیر نیست و این نگران کننده است!!!

-          ما برنامه مون به این نحو بود که با ماشین تا اول ولیعصر سر بهشتی رفتیم، با BRT رفتیم بالا تا پارک وی، نیتمون البته تجریش بود ولی اتوبوس دیگه بالا تر از این نرفت!! و خوب چون ترافیک بود چه توقعی از ما داشتین؟!!

در خصوص این اتوبوسا!! من روی در خیلی از اتوبوسای BRT علامت ویلچیر رو دیدم، توی اتوبوس رفتن که حالا معضلات خودش رو داره، خصوصاً اگه شلوغ باشه، ولی جالب تر از اون ایستگاه های اتوبوس هستن!! به این صورت که 80 درصدشون فقط از ضلع غربی خیابون باز بودن یعنی اگه احیاناً خدایی نکرده معلولی از سمت شرق خیابون در حرکت باشه از ونک تا پارک وی نمی تونه بیاد وسط خیابون و سوار اتوبوس شه!!

 اصلاً اتوبوس فدای سرم حتی نمی تونه بره اونور خیابون چون همچین سفت نرده کشیدن که آدم سالم هم راحت رد نشه!! البته یه جاهایی وسطای نرده ها بازه واسه رد شدن عابر پیاده ولی یه میله ای اون وسطه که بهرحال ویلچیر ازش رد نمی شه!! البته واضحاً این میله ها واسه اینه که موتور رد نشه از اون وسط ولی خوب بهرحال خشک و تر با هم می سوزن!! با ویلچیر فقط در چهار راه های اصلی و ایستگاه میرداماد می تونید از خیابون رد شید!!

 

 

تو ایستگاه پایین ونک هم که یه طرفش واسه رد شدن بازه اون قسمتی که حالت رمپ شیبداره و ویلچیر می تونسته از روش بره توی ایستگاه رو با این علامت نارنجیا بسته بودن!! واقعاً دلیل این یکی رو نفهمیدم!!!

 

 

یعنی شرایط ایستگاه‌ها یه طوریه که هم من بیننده و هم مسئولا انگار همه مطمئنیم که هیچ معلولی هیچ‌وقت قرار نیست سوار این اتوبوسا بشه و اون علامت ویلچیر روی در بعضی از اتوبوسای BRT هم فقط یه شوخی غم‌انگیزه!!

بعد نکته‌ی بعدی اینه که آدم فکر می‌کنه معلول باید نسبت به بقیه از مسیرهای کوتاه تری تردد کنه، ولی در حال حاضر حقیقتی که هست اینطوریه: معلولا باید خیلی از جاها مسیراشون رو طولانی تر کنن تا بتونن به جای پیاده‌رویی که سطحش ناهمواره از وسط خیابون رد شن، به جای پله‌ها یه سطح شیب‌دار یا آسانسور پیدا کنن و برای رد شدن از خیابون تا اولین چهارراه اصلی برن!!! حالا اصلاً مسیر مناسبی اگه بود، طولانی بودنش روی چشمم!!

 این وضعیت بهترین خیابون شهره، اونم به دیده ی اغماض، تو یه روز خلوت عید، اونم نه با ویلچیر که با پای پیاده، اونم با دوتا همراه و نه تنها!!

چنتا توصیه که میتونم به معلولین عزیز بکنم تا اطلاع ثانوی:

1-      شما باید پولدار بشید تا بتونید حداقل ویلچیر و ماشین داشته باشید، می‌گم حداقل چون اگه راننده داشته باشید یه خورده بهتره اوضاع... BRT و بدون ماشین... شوخی می‌کنین؟!!

2-      شما باید خوش اخلاق باشید تا بتونید همیشه حداقل یه همراه واسه خودتون داشته باشید، حداقل!!!  دروغ گفتم شما هر سری بخواهید برید بیرون دوتا همراه می‌خواین مگه همراهتون خیلی زورمند باشه!! و تازه همراهتون باید خیلی دوستون داشته باشه!!!

3-      از اونجایی که اکثر رستوران‌های شهر دستشویهاشون زیر پله، بالا پله و ایرانی هستند سعی کنید وقتی می رید بیرون مایعات کم مصرف کنید، برای شستن دستتون هم حتماً ژل ضدعفونی کننده همراهتون باشه چون حتی اگه بتونید خودتون رو به دستشویی هم برسونید بهرحال دست شما از روی صندلی به شیر آب نمی رسه یا شاید به سختی برسه!!

4-      شما باید سعی کنید سلامتی‌ و قوای بدنی‌تون رو تا حداکثر ممکن بالا ببرین، چون همونطوری که گفتم، متاسفانه مسیر برای شما همیشه طولانی‌تره!!!

5-      روحیه‌تون رو حفظ کنید و صبر داشته‌ باشید ... ان‌شاءالله اوضاع به زودی زود بهتر می‌شه... اینو جدی می‌گم.

 

پایان گزارش اول :)

 

...
? مژگان | در ۱۳٩٢/۱/۱٤ |   | مردم چي مي‌گن؟؟()